บทความ: บทกวีและชา... เมื่ออักษรบรรจบกับรสละมุน

ซึ่งมักจะอยู่คู่กับโลกแห่งการประพันธ์มาอย่างยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นกวีจีน กวีญี่ปุ่น หรือนักเขียนจากซีกโลกตะวันตก ชา และ บทกวี ต่างเป็นผลผลิตที่เกิดจากการกลั่นกรองความรู้สึกและประสบการณ์ชีวิตอย่างลึกซึ้ง

 

1. ฌานแห่งใบชา: สภาวะที่เปิดรับอักษร
 

ในวัฒนธรรมตะวันออก โดยเฉพาะในจีนและญี่ปุ่น ชาถูกยกย่องให้เป็นเครื่องดื่มแห่งสติ (Mindfulness) การชงชาและจิบชาอย่างช้า ๆ เป็นการฝึกฝนจิตใจให้จดจ่ออยู่กับปัจจุบันขณะ (Present Moment)

ความเงียบสงบ: กลิ่นหอมระเหยที่โชยขึ้นมาจากถ้วยชาอุ่น ๆ ช่วยนำพาจิตใจให้เข้าสู่สภาวะที่เงียบสงบ ความสงบนี้เองที่เป็น "ผืนดิน" อันอุดมสมบูรณ์ให้เมล็ดพันธุ์แห่งความคิดสร้างสรรค์ของกวีได้หยั่งรากและเติบโต
การตื่นตัวอย่างอ่อนโยน: คาเฟอีนในชามีผลกระตุ้นสมองอย่างนุ่มนวล ต่างจากกาแฟที่อาจกระตุ้นให้เกิดความพลุ่งพล่าน ชาช่วยให้จิตใจตื่นตัวและกระจ่างใส (Clarity) กวีจึงสามารถเรียบเรียงความคิดและค้นพบถ้อยคำที่เหมาะสมได้อย่างลึกซึ้ง
กวีจีนนาม หลูถง (盧仝) แห่งราชวงศ์ถัง ถึงกับรจนา "บทเพลงชา 7 ถ้วย (七碗歌)" ที่พรรณนาถึงผลของการดื่มชาที่ยกระดับจากกายไปสู่จิตวิญญาณ ตั้งแต่การดับกระหาย (ถ้วยที่ 1) ไปจนถึงการ "ขับเหงื่อและขจัดความไม่สบายใจทั้งปวงออกตามรูขุมขน" (ถ้วยที่ 4) และ "ล่องลอยสู่ความเป็นเซียน" (ถ้วยที่ 6-7) สะท้อนให้เห็นว่าชาคือสื่อกลางที่พาจิตใจของกวีให้พ้นจากโลกแห่งความวุ่นวาย

 

2. ชาในบทกวี: การเปรียบเปรยแห่งสุนทรียะ
 

กวีจำนวนมากใช้ชาเป็นสัญลักษณ์หรือเป็นฉากหลังในการร้อยเรียงบทกวี สะท้อนถึงมิตรภาพ ความเรียบง่าย หรือปรัชญาชีวิต

มิตรภาพ: ดังที่ ตู้เหล่ย (杜耒) กวีสมัยราชวงศ์ซ่ง ได้บรรยายไว้ในบทกวี 《寒夜》 คืนฟ้าหนาว ที่กล่าวถึงการต้อนรับเพื่อนในคืนที่อากาศหนาวเหน็บด้วย "น้ำชามาแทนเหล้า" โดยมีเตาถ่านไม้ไผ่ที่ไฟเริ่มแดง ทำให้รู้สึกถึงความอบอุ่นของมิตรภาพที่เรียบง่ายและจริงใจ
ความจริงของชีวิต: ชาหลายชนิดมีรสขมฝาดในตอนต้น แล้วตามด้วยความหอมหวานชุ่มคอในภายหลัง (Hui Gan) ลักษณะรสชาตินี้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับชีวิต ที่ต้องผ่านความยากลำบากหรือความขมขื่นก่อนจะพบกับความสงบและความสุขที่แท้จริง
ความงามที่ซ่อนเร้น: กวีบางท่านเปรียบเทียบผงมัทฉะละเอียดอ่อนที่มาจากการโม่หินช้า ๆ ว่า "ไม่ใช่เพียงเครื่องดื่ม หากคือบทกวีที่เขียนด้วยมือผู้ปลูกชา" เพราะแต่ละขั้นตอนล้วนต้องใช้ความเพียรพยายามและความพิถีพิถันอย่างสูงสุด
 

3. การดื่มชาอย่างมีสติ: บทกวีที่อยู่ในถ้วย
 

ในท้ายที่สุด การดื่มชาอย่างมีสติก็ไม่ต่างจากการร่ายบทกวีในใจ การรับรู้กลิ่น รสชาติ และอุณหภูมิของน้ำชา คือการเข้าถึงความจริงของปัจจุบันขณะ กวีไม่ได้เพียงแค่ "ดื่มชา" แต่พวกเขากำลัง "ดื่มความสงบ" "ดื่มแรงบันดาลใจ" และ "ดื่มความเป็นไปได้" ของถ้อยคำที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้น

ดังนั้น หากคุณกำลังตามหาความสงบเพื่อค้นพบแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ ลองชงชาถ้วยโปรด นั่งลงอย่างเงียบ ๆ และปล่อยให้กลิ่นอายของชาทำหน้าที่เป็นผู้จุดประกาย บทกวีของคุณอาจจะกำลังรอการบรรจงร่ายอยู่ในความเงียบสงบนั้นเอง