ชา: ความสุขที่เกิด... โดย Mystic Mountain

แต่เป็นการพาตัวเองเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความสงบ เป็นพิธีกรรมเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันที่เปิดโอกาสให้เราได้หยุดพัก ได้อยู่กับตัวเอง และซึมซับความสุขที่เกิดขึ้นจากภายใน

ในโลกที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบ การรอให้น้ำเดือด การเทน้ำร้อนลงบนใบชา แล้วเฝ้ามองใบชาที่ค่อยๆ คลายตัว ปล่อยสีและกลิ่นหอมออกมาอย่างช้าๆ คือการฝึกฝนความอดทนและการอยู่กับปัจจุบันขณะที่อ่อนโยน นี่คือช่วงเวลาที่ความวุ่นวายภายนอกถูกลดทอนลง เหลือไว้เพียงเสียงน้ำที่รินไหล กลิ่นอวลที่ลอยขึ้นมาแตะจมูก และความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากถ้วยชาสู่ฝ่ามือ

ความสุขจากชาอาจไม่ได้มาจากปาฏิหาริย์ แต่มาจากกระบวนการง่ายๆ ที่เรามอบให้ตัวเอง:

ความผ่อนคลายจากการรอคอย: พิธีชงชาที่ดูเหมือนง่ายดาย แต่ต้องอาศัยการรออย่างไม่รีบร้อน ทำให้จิตใจได้ลดระดับความตื่นเต้นและวิตกกังวลลง ราวกับเป็นการบำบัดความเครียดผ่านศิลปะแห่งการชงและจิบ
การเชื่อมโยงกับประสาทสัมผัส: กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์และรสชาติที่ซับซ้อน ตั้งแต่ความขมฝาดที่ปลายลิ้นไปจนถึงความหวานละมุนที่ตามมา ล้วนเป็นประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสที่ดึงเราให้กลับมาสู่ร่างกายและความรู้สึกปัจจุบัน
ช่วงเวลาแห่งการ 'อยู่' ในถ้วย: เมื่อเราจิบชาอย่างช้าๆ พินิจพิเคราะห์รสชาติและกลิ่น เราได้ตัดขาดจากความคิดฟุ้งซ่านในอดีตหรืออนาคต ความสุขที่แท้จริงจึงเกิดขึ้นเมื่อจิตใจได้ดำรงอยู่ใน "ปัจจุบันขณะ" ที่ล้ำค่านี้
สำหรับบางคน ชาที่ดีที่สุดคือชาที่ "ฮีลใจ" ไม่ใช่ชาที่มีราคาแพงหรือมีสรรพคุณเลิศล้ำ แต่คือชาที่มอบความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย และปลอบประโลม เมื่อใดที่เราหยิบถ้วยชาขึ้นมา ประสบการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่การเตรียมไปจนถึงการจิบครั้งสุดท้าย คือบทกวีสั้นๆ แห่งความสงบที่เสกสรรค์ขึ้นได้ทุกวัน

นี่คือความสุขที่เกิดจากความเรียบง่าย ไม่ต้องมีคำกล่าวอ้างอันยิ่งใหญ่ใดๆ ชาเพียงแค่ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมโยงเราให้กลับมาหาความสงบภายในที่รอคอยอยู่เสมอในทุกถ้วย... ชา: เพื่อนผู้เงียบสงบที่ทำให้ทุกวันเป็นวันที่ดี

โดย Mystic Mountain